北征赋
- 北征赋原文：
余遭世之颠覆兮，罹填塞之阨灾。旧室灭以丘墟兮，曾不得乎少留。遂奋袂以北征兮，超绝迹而远游。
朝发轫于长都兮，夕宿瓠谷之玄宫。历云门而反顾，望通天之崇崇。乘陵岗以登降，息郇邠之邑乡。慕公刘之遗德，及行苇之不伤。彼何生之优渥，我独罹此百殃？故时会之变化兮，非天命之靡常。
登赤须之长阪，入义渠之旧城。忿戎王之淫狡，秽宣后之失贞。嘉秦昭之讨贼，赫斯怒以北征。纷吾去此旧都兮，騑迟迟以历兹。
遂舒节以远逝兮，指安定以为期。涉长路之绵绵兮，远纡回以樛流。过泥阳而太息兮，悲祖庙之不修。释余马于彭阳兮，且弭节而自思。日晻晻其将暮兮，睹牛羊之下来。寤旷怨之伤情兮，哀诗人之叹时。
越安定以容与兮，遵长城之漫漫。剧蒙公之疲民兮，为强秦乎筑怨。舍高亥之切忧兮，事蛮狄之辽患。不耀德以绥远，顾厚固而缮藩。首身分而不寤兮，犹数功而辞鱤。何夫子之妄说兮，孰云地脉而生残。
登鄣隧而遥望兮，聊须臾以婆娑。闵獯鬻之猾夏兮，吊尉漖于朝那。从圣文之克让兮，不劳师而币加。惠父兄于南越兮，黜帝号于尉他。降几杖于藩国兮，折吴濞之逆邪。惟太宗之荡荡兮，岂曩秦之所图。
隮高平而周览，望山谷之嵯峨。野萧条以莽荡，迥千里而无家。风猋发以漂遥兮，谷水灌以扬波。飞云雾之杳杳，涉积雪之皑皑。雁邕邕以群翔兮，□鸡鸣以哜哜。
游子悲其故乡，心怆悢以伤怀。抚长剑而慨息，泣涟落而沾衣。揽余涕以于邑兮，哀生民之多故。夫何阴曀之不阳兮，嗟久失其平度。谅时运之所为兮，永伊郁其谁愬？
乱曰：夫子固穷游艺文兮，乐以忘忧惟圣贤兮？达人从事有仪则兮，行止屈申与时息兮？君子履信无不居兮，虽之蛮貊何忧惧兮？
- 北征赋拼音解读：
yú zāo shì zhī diān fù xī ，lí tián sāi zhī è zāi 。jiù shì miè yǐ qiū xū xī ，céng bú dé hū shǎo liú 。suí fèn mèi yǐ běi zhēng xī ，chāo jué jì ér yuǎn yóu 。
cháo fā rèn yú zhǎng dōu xī ，xī xiǔ hù gǔ zhī xuán gōng 。lì yún mén ér fǎn gù ，wàng tōng tiān zhī chóng chóng 。chéng líng gǎng yǐ dēng jiàng ，xī xún bīn zhī yì xiāng 。mù gōng liú zhī yí dé ，jí háng wěi zhī bú shāng 。bǐ hé shēng zhī yōu wò ，wǒ dú lí cǐ bǎi yāng ？gù shí huì zhī biàn huà xī ，fēi tiān mìng zhī mí cháng 。
dēng chì xū zhī zhǎng bǎn ，rù yì qú zhī jiù chéng 。fèn róng wáng zhī yín jiǎo ，huì xuān hòu zhī shī zhēn 。jiā qín zhāo zhī tǎo zéi ，hè sī nù yǐ běi zhēng 。fēn wú qù cǐ jiù dōu xī ，fēi chí chí yǐ lì zī 。
suí shū jiē yǐ yuǎn shì xī ，zhǐ ān dìng yǐ wéi qī 。shè zhǎng lù zhī mián mián xī ，yuǎn yū huí yǐ liáo liú 。guò ní yáng ér tài xī xī ，bēi zǔ miào zhī bú xiū 。shì yú mǎ yú péng yáng xī ，qiě mǐ jiē ér zì sī 。rì ǎn ǎn qí jiāng mù xī ，dǔ niú yáng zhī xià lái 。wù kuàng yuàn zhī shāng qíng xī ，āi shī rén zhī tàn shí 。
yuè ān dìng yǐ róng yǔ xī ，zūn zhǎng chéng zhī màn màn 。jù méng gōng zhī pí mín xī ，wéi qiáng qín hū zhù yuàn 。shě gāo hài zhī qiē yōu xī ，shì mán dí zhī liáo huàn 。bú yào dé yǐ suí yuǎn ，gù hòu gù ér shàn fān 。shǒu shēn fèn ér bú wù xī ，yóu shù gōng ér cí gǎn 。hé fū zǐ zhī wàng shuō xī ，shú yún dì mò ér shēng cán 。
dēng zhāng suì ér yáo wàng xī ，liáo xū yú yǐ pó suō 。mǐn xūn yù zhī huá xià xī ，diào wèi jiào yú cháo nà 。cóng shèng wén zhī kè ràng xī ，bú láo shī ér bì jiā 。huì fù xiōng yú nán yuè xī ，chù dì hào yú wèi tā 。jiàng jǐ zhàng yú fān guó xī ，shé wú bì zhī nì xié 。wéi tài zōng zhī dàng dàng xī ，qǐ nǎng qín zhī suǒ tú 。
jī gāo píng ér zhōu lǎn ，wàng shān gǔ zhī cuó é 。yě xiāo tiáo yǐ mǎng dàng ，jiǒng qiān lǐ ér wú jiā 。fēng biāo fā yǐ piāo yáo xī ，gǔ shuǐ guàn yǐ yáng bō 。fēi yún wù zhī yǎo yǎo ，shè jī xuě zhī ái ái 。yàn yōng yōng yǐ qún xiáng xī ，□jī míng yǐ jì jì 。
yóu zǐ bēi qí gù xiāng ，xīn chuàng lǎng yǐ shāng huái 。fǔ zhǎng jiàn ér kǎi xī ，qì lián luò ér zhān yī 。lǎn yú tì yǐ yú yì xī ，āi shēng mín zhī duō gù 。fū hé yīn yì zhī bú yáng xī ，jiē jiǔ shī qí píng dù 。liàng shí yùn zhī suǒ wéi xī ，yǒng yī yù qí shuí sè ？
luàn yuē ：fū zǐ gù qióng yóu yì wén xī ，lè yǐ wàng yōu wéi shèng xián xī ？dá rén cóng shì yǒu yí zé xī ，háng zhǐ qū shēn yǔ shí xī xī ？jun1 zǐ lǚ xìn wú bú jū xī ，suī zhī mán mò hé yōu jù xī ？
-
班彪字叔皮。扶风安陵（今陕西咸阳东北）人。出生于官宦世家，从小好古敏求，与其兄班嗣游学不辍，才名渐显。西汉末年，为避战乱至天水，依附于隗嚣，欲劝说隗嚣归依汉室，作《王命论》感化之，结果未能如愿。后至河西（今河西走廊一带 ） ， 为大将军窦融从事 ， 劝窦融支持光武帝。东汉初，举茂才，任徐县令，因病免官。班彪学博才高，专力从事于史学著述。写成《后传》60余篇，斟酌前史，纠正得失，为后世所重。其子班固修成《汉书》，史料多依班彪，实际上是他修史工作的继续。其女班昭等又补充固所未及完成者。