长门赋
2026-06-04 08:19
古诗大全
- 长门赋（孝武皇帝陈皇后时得幸）原文：
- 【长门赋】孝武皇帝陈皇后时得幸，颇妒。别在长门宫，愁闷悲思。闻蜀郡成都司马相如天下工为文，奉黄金百斤为相如、文君取酒，因于解悲愁之辞。而相如为文以悟上，陈皇后复得亲幸。夫何一佳人兮，步逍遥以自虞。魂逾佚而不反兮，形枯槁而独居。言我朝往而暮来兮，饮食乐而忘人。心慊移而不省故兮，交得意而相亲。伊予志之慢愚兮，怀贞悫之欢心。愿赐问而自进兮，得尚君之玉音。奉虚言而望诚兮，期城南之离宫。修薄具而自设兮，君曾不肯乎幸临。廓独潜而专精兮，天漂漂而疾风。登兰台而遥望兮，神怳怳而外淫。浮云郁而四塞兮，天窈窈而昼阴。雷殷殷而响起兮，声象君之车音。飘风回而起闺兮，举帷幄之襜襜。桂树交而相纷兮，芳酷烈之訚訚。孔雀集而相存兮，玄猿啸而长吟。翡翠协翼而来萃兮，鸾凤翔而北南。心凭噫而不舒兮，邪气壮而攻中。下兰台而周览兮，步从容于深宫。正殿块以造天兮，郁并起而穹崇。间徙倚于东厢兮，观夫靡靡而无穷。挤玉户以撼金铺兮，声噌吰而似钟音。刻木兰以为榱兮，饰文杏以为梁。罗丰茸之游树兮，离楼梧而相撑。施瑰木之欂栌兮，委参差以槺梁。时仿佛以物类兮，象积石之将将。五色炫以相曜兮，烂耀耀而成光。致错石之瓴甓兮，象玳瑁之文章。张罗绮之幔帷兮，垂楚组之连纲。抚柱楣以从容兮，览曲台之央央。白鹤嗷以哀号兮，孤雌跱于枯肠。日黄昏而望绝兮，怅独托于空堂。悬明月以自照兮，徂清夜于洞房。援雅琴以变调兮，奏愁思之不可长。案流徵以却转兮，声幼眇而复扬。贯历览其中操兮，意慷慨而自卬。左右悲而垂泪兮，涕流离而从横。舒息悒而增欷兮，蹝履起而彷徨。揄长袂以自翳兮，数昔日之諐殃。无面目之可显兮，遂颓思而就床。抟芬若以为枕兮，席荃兰而茞香。忽寝寐而梦想兮，魄若君之在旁。惕寤觉而无见兮，魂迋迋若有亡。众鸡鸣而愁予兮，起视月之精光。观众星之行列兮，毕昴出于东方。望中庭之蔼蔼兮，若季秋之降霜。夜曼曼其若岁兮，怀郁郁其不可再更。澹偃蹇而待曙兮，荒亭亭而复明。妾人窃自悲兮，究年岁而不敢忘。
- 长门赋（孝武皇帝陈皇后时得幸）拼音解读：
- 【zhǎng mén fù 】xiào wǔ huáng dì chén huáng hòu shí dé xìng ，pō dù 。bié zài zhǎng mén gōng ，chóu mèn bēi sī 。wén shǔ jun4 chéng dōu sī mǎ xiàng rú tiān xià gōng wéi wén ，fèng huáng jīn bǎi jīn wéi xiàng rú 、wén jun1 qǔ jiǔ ，yīn yú jiě bēi chóu zhī cí 。ér xiàng rú wéi wén yǐ wù shàng ，chén huáng hòu fù dé qīn xìng 。fū hé yī jiā rén xī ，bù xiāo yáo yǐ zì yú 。hún yú yì ér bú fǎn xī ，xíng kū gǎo ér dú jū 。yán wǒ cháo wǎng ér mù lái xī ，yǐn shí lè ér wàng rén 。xīn qiè yí ér bú shěng gù xī ，jiāo dé yì ér xiàng qīn 。yī yǔ zhì zhī màn yú xī ，huái zhēn què zhī huān xīn 。yuàn cì wèn ér zì jìn xī ，dé shàng jun1 zhī yù yīn 。fèng xū yán ér wàng chéng xī ，qī chéng nán zhī lí gōng 。xiū báo jù ér zì shè xī ，jun1 céng bú kěn hū xìng lín 。kuò dú qián ér zhuān jīng xī ，tiān piāo piāo ér jí fēng 。dēng lán tái ér yáo wàng xī ，shén huǎng huǎng ér wài yín 。fú yún yù ér sì sāi xī ，tiān yǎo yǎo ér zhòu yīn 。léi yīn yīn ér xiǎng qǐ xī ，shēng xiàng jun1 zhī chē yīn 。piāo fēng huí ér qǐ guī xī ，jǔ wéi wò zhī chān chān 。guì shù jiāo ér xiàng fēn xī ，fāng kù liè zhī yín yín 。kǒng què jí ér xiàng cún xī ，xuán yuán xiào ér zhǎng yín 。fěi cuì xié yì ér lái cuì xī ，luán fèng xiáng ér běi nán 。xīn píng yī ér bú shū xī ，xié qì zhuàng ér gōng zhōng 。xià lán tái ér zhōu lǎn xī ，bù cóng róng yú shēn gōng 。zhèng diàn kuài yǐ zào tiān xī ，yù bìng qǐ ér qióng chóng 。jiān xǐ yǐ yú dōng xiāng xī ，guān fū mí mí ér wú qióng 。jǐ yù hù yǐ hàn jīn pù xī ，shēng cēng hóng ér sì zhōng yīn 。kè mù lán yǐ wéi cuī xī ，shì wén xìng yǐ wéi liáng 。luó fēng róng zhī yóu shù xī ，lí lóu wú ér xiàng chēng 。shī guī mù zhī bó lú xī ，wěi cān chà yǐ kāng liáng 。shí fǎng fó yǐ wù lèi xī ，xiàng jī shí zhī jiāng jiāng 。wǔ sè xuàn yǐ xiàng yào xī ，làn yào yào ér chéng guāng 。zhì cuò shí zhī líng pì xī ，xiàng dài mào zhī wén zhāng 。zhāng luó qǐ zhī màn wéi xī ，chuí chǔ zǔ zhī lián gāng 。fǔ zhù méi yǐ cóng róng xī ，lǎn qǔ tái zhī yāng yāng 。bái hè áo yǐ āi hào xī ，gū cí zhì yú kū cháng 。rì huáng hūn ér wàng jué xī ，chàng dú tuō yú kōng táng 。xuán míng yuè yǐ zì zhào xī ，cú qīng yè yú dòng fáng 。yuán yǎ qín yǐ biàn diào xī ，zòu chóu sī zhī bú kě zhǎng 。àn liú zhēng yǐ què zhuǎn xī ，shēng yòu miǎo ér fù yáng 。guàn lì lǎn qí zhōng cāo xī ，yì kāng kǎi ér zì áng 。zuǒ yòu bēi ér chuí lèi xī ，tì liú lí ér cóng héng 。shū xī yì ér zēng xī xī ，xǐ lǚ qǐ ér páng huáng 。yú zhǎng mèi yǐ zì yì xī ，shù xī rì zhī qiān yāng 。wú miàn mù zhī kě xiǎn xī ，suí tuí sī ér jiù chuáng 。tuán fēn ruò yǐ wéi zhěn xī ，xí quán lán ér chén xiāng 。hū qǐn mèi ér mèng xiǎng xī ，pò ruò jun1 zhī zài páng 。tì wù jiào ér wú jiàn xī ，hún wàng wàng ruò yǒu wáng 。zhòng jī míng ér chóu yǔ xī ，qǐ shì yuè zhī jīng guāng 。guān zhòng xīng zhī háng liè xī ，bì mǎo chū yú dōng fāng 。wàng zhōng tíng zhī ǎi ǎi xī ，ruò jì qiū zhī jiàng shuāng 。yè màn màn qí ruò suì xī ，huái yù yù qí bú kě zài gèng 。dàn yǎn jiǎn ér dài shǔ xī ，huāng tíng tíng ér fù míng 。qiè rén qiè zì bēi xī ，jiū nián suì ér bú gǎn wàng 。
-
司马相如，蜀郡成都人，字长卿，是西汉大辞赋家。他与卓文君私奔的故事，长期以来脍炙人口，传为佳话。据《史记·司马相如列传》记载：他入京师、梁国宦游归蜀，应好友临邛（今四川邛崃）令王吉之邀，前往作客。当地头号富翁卓王孙之女卓文君才貌双全，精通音乐，青年寡居。一次，卓王孙举行数百人的盛大宴会，王吉与相如均以贵宾身分应邀参加。席间，王吉介绍相如精通琴艺，请他弹奏，相如就当众弹了两首琴曲，意欲以此挑动文君。「文君窃从户窥之，心悦而好之，恐不得当也。既罢，相如乃使人重赐文君侍者（婢女）通殷勤。文君夜亡奔相如，相如乃与驰归成都。」《琴歌二首》，据说就是相如弹琴歌唱的《凤求皇》歌辞。因《史记》未载此辞，到陈朝徐陵编《玉台新咏》始见收录，并加序说明，唐《艺文类聚》、宋《乐府诗集》等书亦收载，故近人或疑乃两汉琴工假托司马相如所作。琴歌一类作品，假托的现象确实很多，但又难以找到确切根据来证明。这方面的问题，只好存疑。