北征
2025-05-15 09:35
古诗大全
- 北征原文：
- 皇帝二载秋，闰八月初吉。杜子将北征，苍茫问家室。维时遭艰虞，朝野少暇日。顾惭恩私被，诏许归蓬荜。拜辞诣阙下，怵惕久未出。虽乏谏诤姿，恐君有遗失。君诚中兴主，经纬固密勿。东胡反未已，臣甫愤所切。挥涕恋行在，道途犹恍惚。乾坤含疮痍，忧虞何时毕！靡靡逾阡陌，人烟眇萧瑟。所遇多被伤，呻吟更流血。回首凤翔县，旌旗晚明灭。前登寒山重，屡得饮马窟。邠郊入地底，泾水中荡潏。猛虎立我前，苍崖吼时裂。菊垂今秋花，石戴古车辙。青云动高兴，幽事亦可悦。山果多琐细，罗生杂橡栗。或红如丹砂，或黑如点漆。雨露之所濡，甘苦齐结实。缅思桃源内，益叹身世拙。坡陀望鄜畤，岩谷互出没。我行已水滨，我仆犹木末。鸱鸟鸣黄桑，野鼠拱乱穴。夜深经战场，寒月照白骨。潼关百万师，往者散何卒？遂令半秦民，残害为异物。况我堕胡尘，及归尽华发。经年至茅屋，妻子衣百结。恸哭松声回，悲泉共幽咽。平生所娇儿，颜色白胜雪。见爷背面啼，垢腻脚不袜。床前两小女，补绽才过膝。海图坼波涛，旧绣移曲折。天吴及紫凤，颠倒在裋褐。老夫情怀恶，呕泄卧数日。那无囊中帛，救汝寒凛栗。粉黛亦解苞，衾裯稍罗列。瘦妻面复光，痴女头自栉。学母无不为，晓妆随手抹。移时施朱铅，狼藉画眉阔。生还对童稚，似欲忘饥渴。问事竞挽鬚，谁能即嗔喝？翻思在贼愁，甘受杂乱聒。新归且慰意，生理焉得说！至尊尚蒙尘，几日休练卒？仰观天色改，坐觉妖氛豁。阴风西北来，惨澹随回纥。其王愿助顺，其俗善驰突。送兵五千人，驱马一万匹。此辈少为贵，四方服勇决。所用皆鹰腾，破敌过箭疾。圣心颇虚伫，时议气欲夺。伊洛指掌收，西京不足拔。官军请深入，蓄锐伺俱发。此举开青徐，旋瞻略恒碣。昊天积霜露，正气有肃杀。祸转亡胡岁，势成擒胡月。胡命其能久，皇纲未宜绝。忆昨狼狈初，事与古先别。奸臣竟菹醢，同恶随荡析。不闻夏殷衰，中自诛褒妲。周汉获再兴，宣光果明哲。桓桓陈将军，仗钺奋忠烈。微尔人尽非，于今国犹活。凄凉大同殿，寂寞白兽闼。都人望翠华，佳气向金阙。园陵固有神，扫洒数不缺。煌煌太宗业，树立甚宏达。
- 北征拼音解读：
- huáng dì èr zǎi qiū ，rùn bā yuè chū jí 。dù zǐ jiāng běi zhēng ，cāng máng wèn jiā shì 。wéi shí zāo jiān yú ，cháo yě shǎo xiá rì 。gù cán ēn sī bèi ，zhào xǔ guī péng bì 。bài cí yì què xià ，chù tì jiǔ wèi chū 。suī fá jiàn zhèng zī ，kǒng jun1 yǒu yí shī 。jun1 chéng zhōng xìng zhǔ ，jīng wěi gù mì wù 。dōng hú fǎn wèi yǐ ，chén fǔ fèn suǒ qiē 。huī tì liàn háng zài ，dào tú yóu huǎng hū 。qián kūn hán chuāng yí ，yōu yú hé shí bì ！mí mí yú qiān mò ，rén yān miǎo xiāo sè 。suǒ yù duō bèi shāng ，shēn yín gèng liú xuè 。huí shǒu fèng xiáng xiàn ，jīng qí wǎn míng miè 。qián dēng hán shān zhòng ，lǚ dé yǐn mǎ kū 。bīn jiāo rù dì dǐ ，jīng shuǐ zhōng dàng jué 。měng hǔ lì wǒ qián ，cāng yá hǒu shí liè 。jú chuí jīn qiū huā ，shí dài gǔ chē zhé 。qīng yún dòng gāo xìng ，yōu shì yì kě yuè 。shān guǒ duō suǒ xì ，luó shēng zá xiàng lì 。huò hóng rú dān shā ，huò hēi rú diǎn qī 。yǔ lù zhī suǒ rú ，gān kǔ qí jié shí 。miǎn sī táo yuán nèi ，yì tàn shēn shì zhuō 。pō tuó wàng fū zhì ，yán gǔ hù chū méi 。wǒ háng yǐ shuǐ bīn ，wǒ pú yóu mù mò 。chī niǎo míng huáng sāng ，yě shǔ gǒng luàn xué 。yè shēn jīng zhàn chǎng ，hán yuè zhào bái gǔ 。tóng guān bǎi wàn shī ，wǎng zhě sàn hé zú ？suí lìng bàn qín mín ，cán hài wéi yì wù 。kuàng wǒ duò hú chén ，jí guī jìn huá fā 。jīng nián zhì máo wū ，qī zǐ yī bǎi jié 。tòng kū sōng shēng huí ，bēi quán gòng yōu yān 。píng shēng suǒ jiāo ér ，yán sè bái shèng xuě 。jiàn yé bèi miàn tí ，gòu nì jiǎo bú wà 。chuáng qián liǎng xiǎo nǚ ，bǔ zhàn cái guò xī 。hǎi tú chè bō tāo ，jiù xiù yí qǔ shé 。tiān wú jí zǐ fèng ，diān dǎo zài shù hè 。lǎo fū qíng huái è ，ǒu xiè wò shù rì 。nà wú náng zhōng bó ，jiù rǔ hán lǐn lì 。fěn dài yì jiě bāo ，qīn dāo shāo luó liè 。shòu qī miàn fù guāng ，chī nǚ tóu zì zhì 。xué mǔ wú bú wéi ，xiǎo zhuāng suí shǒu mò 。yí shí shī zhū qiān ，láng jiè huà méi kuò 。shēng hái duì tóng zhì ，sì yù wàng jī kě 。wèn shì jìng wǎn xū ，shuí néng jí chēn hē ？fān sī zài zéi chóu ，gān shòu zá luàn guō 。xīn guī qiě wèi yì ，shēng lǐ yān dé shuō ！zhì zūn shàng méng chén ，jǐ rì xiū liàn zú ？yǎng guān tiān sè gǎi ，zuò jiào yāo fēn huō 。yīn fēng xī běi lái ，cǎn dàn suí huí gē 。qí wáng yuàn zhù shùn ，qí sú shàn chí tū 。sòng bīng wǔ qiān rén ，qū mǎ yī wàn pǐ 。cǐ bèi shǎo wéi guì ，sì fāng fú yǒng jué 。suǒ yòng jiē yīng téng ，pò dí guò jiàn jí 。shèng xīn pō xū zhù ，shí yì qì yù duó 。yī luò zhǐ zhǎng shōu ，xī jīng bú zú bá 。guān jun1 qǐng shēn rù ，xù ruì sì jù fā 。cǐ jǔ kāi qīng xú ，xuán zhān luè héng jié 。hào tiān jī shuāng lù ，zhèng qì yǒu sù shā 。huò zhuǎn wáng hú suì ，shì chéng qín hú yuè 。hú mìng qí néng jiǔ ，huáng gāng wèi yí jué 。yì zuó láng bèi chū ，shì yǔ gǔ xiān bié 。jiān chén jìng zū hǎi ，tóng è suí dàng xī 。bú wén xià yīn shuāi ，zhōng zì zhū bāo dá 。zhōu hàn huò zài xìng ，xuān guāng guǒ míng zhé 。huán huán chén jiāng jun1 ，zhàng yuè fèn zhōng liè 。wēi ěr rén jìn fēi ，yú jīn guó yóu huó 。qī liáng dà tóng diàn ，jì mò bái shòu tà 。dōu rén wàng cuì huá ，jiā qì xiàng jīn què 。yuán líng gù yǒu shén ，sǎo sǎ shù bú quē 。huáng huáng tài zōng yè ，shù lì shèn hóng dá 。
-
杜甫（712-770），字子美，祖籍河南巩县。祖父杜审言是唐初著名诗人。青年时期，他曾游历过今江苏、浙江、河北、山东一带，并两次会见李白，两人结下深厚的友谊。唐玄宗天宝五年（746），杜甫来到长安，第二年他参加了由唐玄宗下诏的应试，由于奸臣李林甫从中作梗，全体应试者无一人录取。从此进取无门，生活贫困。直到天宝十四年（755），才得到「右卫率府胄曹参军」一职，负责看管兵甲仓库。同年，安史之乱爆发，此时杜甫正在奉先（今陕西蒲城）探家。第二年他把家属安顿在鄜州羌村（今陕西富县境），只身投奔在灵武（今甘肃省）即位的肃宗。途中被叛军所俘，押到沦陷后的长安，这期间他亲眼目睹了叛军杀戮洗劫的暴行和百姓的苦难。直到至德二年（757）四月，他才冒险逃到肃宗临时驻地凤翔（今陕西省凤翔县），授官左拾遗。不久因疏救房琯，被贬为华州司功参军。自此他对现实政治十分失望，抛弃官职，举家西行，几经辗转，最后到了成都，在严武等人的帮助下，在城西浣花溪畔，建成了一座草堂，世称「杜甫草堂」。后被严武荐为节度参谋、检校工部员外郎。严武死后，他离开了成都，全家寄居夔州（今四川奉节县）。两年后，离夔州到江陵、衡阳一带辗转流离。唐太宗大历五年（770），诗人病死在湘江的一只小船中。他的诗在艺术上以丰富多采著称，时而雄浑奔放，时而沉郁悲凉，或辞藻瑰丽，或平易质朴。他擅长律诗，又是新乐府诗体的开创者。他的诗声律和谐，选字精炼，「为人性癖耽佳句，语不惊人死不休」，正是他严谨创作态度的真实写照。在我国文学史上有「诗圣」之称。他的诗留存至今的有一千四百余首。有《杜少陵集》。